Vandaag bezochten wij een project, waar vanuit het geloof warmte en liefde centraal stonden bij de opvang van zwervende, dakloze kinderen, waarvan er maximaal 25 kunnen blijven slapen. Met een busje gingen wij vanuit het eerste opvanghuis naar bepaalde plaatsen, waar deze kinderen meestal slapen, met name onder bruggen. Veel kinderen zijn verslaafd aan drugs. Ze komen uit een favella (sloppenwijk), waar vaak meerdere families in kleine ruimten bij elkaar wonen, bijna iedereen drugsverslaafd is, met gebrek aan hygiëne, voeding, respect, initiatief en liefde. Een aantal kinderen gaan daarom de straat op en willen niet meer terug naar huis. Bij de eerste brug lagen er ongeveer tien buiten te slapen en onder de brug achter beton in een donker gat lagen er nog meer. Zij krijgen elke dag allemaal drinken en crackers en gevraagd wordt om mee te gaan voor een wasbeurt, schone kleren, warm eten en opvang met spel, sport, dans en een begin van onderwijs. Deze keer gingen er een zestal mee, waarvan 1 meisje voor het eerst. Onder de tweede brug waren deze ochtend geen kinderen. Sommigen blijven in het opvanghuis, anderen gaan weer terug. Na maximaal 2 jaar worden ze via de rechtbank geadopteerd door het opvanghuis.
Doelstelling is te helpen een menswaardig bestaan op te bouwen en sterker in het leven te staan. Drugs zijn verboden en bij de wens tot afkicken wordt geholpen en de gang naar school wordt gestimuleerd. Als een kind deze stappen zet, is er sprake van succes!
Interessant was, dat Diana Wansing, echtgenote van de consul-generaal in Rio de Janeiro, even langs kwam om snoep te overhandigen, dat onze minister Maria van der Hoeven bij haar bezoek aan deze stad, voor deze kinderen achter gelaten had.

Het tweede huis van deze dag met de naam van het lichtend voorbeeld Don Helder Camara, dat door een zestal van ons werd bezocht, bevat een vorm van buitenschoolse opvang van potentiele zwerfkinderen uit sloppenwijken. Boven waren zo’n 15 slaapplaatsen voor vrijwilligers en gasten, mogelijk in de toekomst ook beschikbaar voor logies voor reizen van Wederzijds.

Financieel is dit totale project afhankelijk van donaties, b.v. van het staatsbedrijf Petrobras, Wilde Ganzen, St. Martinus uit Limburg en Italiaanse missionarissen. Aangezien de donaties teruggelopen zijn, wordt op de bescheiden reserve flink ingeteerd en hoopt men op aanvullende bronnen, mogelijk via Wederzijds?
Het geheel overziende word je triest van dit probleem, dat de overheid nog niet aanpakt. Anderzijds word je dankbaar, dat de Estrella da Amar de kinderen, die zij bereiken, met zoveel warmte en liefde verder helpt en geluk in hun levens brengt!

Een viertal van onze groep mocht mee naar de gevangenis. Pieter en Vince liepen op schoenen van Ab en Annelies, omdat zij op slippers liepen, wat niet was toegestaan. Zonder enige controle gingen wij met Roberto van Estrella da Amar naar binnen. Wel gaf hij ons de opdracht niet te spreken, omdat er eigenlijk geen buitenlanders naar binnen mochten. Het bleek een huis van bewaring te zijn (gevangen in afwachting van berechting) voor jongens van 12 tot 18 jaar. Er is plaats voor 200 jongens, die hier maximaal 45 dagen met 15 tot 20 personen op 1 cel zitten van ongeveer 4×3 meter. Alle jongens zitten ongeacht hun delict of misdrijf bij elkaar. Wel zorgt de organisatie ervoor, dat er geen leden van rivaliserende bendes bij elkaar op cel komen te zitten. Roberto verzorgde daar twee kerkdiensten op de luchtplaats. De cellen van de jongens kijken daar op uit. In verband met de geringe bewaking mochten de jongens in twee keer komen. Er werd uit de bijbel gelezen, gebeden en gezongen, waarbij de meeste jongens aktief meededen. Sommigen wilden ook gezegend worden en vroegen om een rozenkrans. Tot onze verbazing zei Roberto aan het eind van de dienst, dat wij uit Holland kwamen, maar dit wist de portier niet, zodat de andere groep, die ons zou ophalen, ons eerst niet kon vinden. Ook deze activiteit bleek een bijzondere ervaring te zijn.
- Ab en Regina