In deze stad op Midden-Java hebben we al heel lang contact met I.Sudarsana, de ontwikkelingswerker van het katholieke bisdom. Hij stimuleert en begeleidt veel kleinschalige initiatieven van dorpsbewoners en arme stedelingen en brengt ons daarmee graag in contact. Meerdere van zulke initiatieven ontwikkelen zich verder, doordat een of meer vrijwilligers zich daarvoor inzetten.

Eén van die initiatieven is bijvoorbeeld RIUH (Relawan Independen Hak Asasi Manusia – Onafhankelijke groep voor fundamentele mensenrechten) in de stad Purworejo. De jonge vrijwilliger Dwi Widyatmojo (roepnaam ‘Bejo’) leidt er een groep jongeren die – onder andere door de grote werkloosheid – na hun school nergens aan de slag kwamen. Meerdere van hen geraakten aan de drank en/of drugs en daarmee ook op het criminele pad. Bejo probeert hen op het pad van het zelf scheppen van werk (een fundamenteel mensenrecht) te zetten. Ze proberen van alles: een videotheek opzetten; bloemen kweken; straatmuziek maken; organische mest produceren; een reparatiewerkplaats voor motorfietsen opzetten. Maar Bejo inspireert de groep ook tot praktische hulp aan kleinschalige boeren. En tot politieke actie voor het behoud van en de toegang tot basisbehoeften als schoon drinkwater.
Met deze groep ontwikkelen we vanuit onze Indonesiëwerkgroep, via e-mail en uitwisseling van informatie, een dialoog over onze wederzijdse politieke stellingnames en de wijze waarop we echt solidair met elkaar kunnen worden.

Hetzelfde doen we met de groep KOMPLEET (Komunitas Peduli Slamet – Gemeenschap voor het behoud van de berg Slamet) in Purwokerto. Dit zijn vijf nog studerende jongeren, die door Sudarsana op het spoor zijn gezet van speciale aandacht voor het boerendorp Kalipagu. Strategisch gelegen op de helling van de berg, aan de rand van het tropisch regenwoud, waarmee de top van de Slamet nog steeds bedekt is. De bewoners moeten hun inkomen vergroten om te kunnen overleven. Kompleet weerhoudt hen er van daarvoor delen van het regenwoud te kappen. Ze helpt hen hun landbouw en veeteelt effectiever te maken en beter gebruik te maken van de natuurlijke vegetatie. Maar ook om een kleinschalig ecologisch toerisme naar het dorp te ontwikkelen. De Wederzijdsreis naar Indonesië in 2004 was de eerste groep buitenlandse toeristen die in een aantal boerengezinnen werd ontvangen. Er waren begeleide wandeltochten georganiseerd, met veel aandacht voor de bijzondere flora en fauna. Onderbroken door een picknick met typische gerechten. En in de avond gamalanmuziek en een open gesprek met de dorpsoudsten.